قوله : حيث يستعملها : ضمير فاعلى به مالك و ضمير مفعولى به بهيمه عود مىنمايد . قوله : و غيره : يعنى غير برد . قوله : حيث يحتاج اليه : ضمير در [ اليه ] به جل راجعست متن : و لو كان للرقيق كسب جاز للمولى أن يكله إليه ، فإن كفاه الكسب بجميع ما يحتاج إليه من النفقة اقتصر عليه ، و إلا يكفيه أتم له قدر كفايته وجوبا . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : اگر رقيق و مملوك كسب و شغلى داشته باشد بر آقا جايز است كه وى را جهت نفقه به همان كسبش واگذار نمايد منتهى اگر درآمد كسب براى او كافى بود كه مطلوب حاصل است و مملوك به همان بايد اكتفاء نمايد و در غير اين صورت بر آقا لازم است كه متمّم مؤنه را بوى اعطاء كند . شارح ( ره ) مىفرماين : مقصود از كفايت نمودن درآمد كسب اينست كه تمام ما يحتاج را بتوان از آن تهيّه و آماده نمود بطوريكه نياز بكمك از جاى ديگر نباشد قوله : ان يكله اليه : ضمير فاعلى در [ يكله ] به مولى و ضمير مفعولى به رقيق و ضمير مجرورى در [ اليه ] به كسب عود مىكند . قوله : فان كفاه الكسب : ضمير مفعولى در [ كفاه ] به رقيق راجع است . قوله : اقتصر عليه : ضمير در [ عليه ] به كسب راجعست . قوله : اتمّ له قدر كفايته : ضمير فاعلى در [ اتمّ ] بمولى و